Het verhaal van de voetbalwedstrijd

Kleine Beer mag niet meelopen met de eerste ploeg omdat Harde Beer naar huis wil. Thuis is het leeg. Bij Zachte Beer leert hij: zijn gevoelens doen ertoe.

Het verhaal van Kleine Beer en het gelukssteentje

Kleine Beer wisselt tussen Zachte Beer en Harde Beer.
Zachte Beer geeft warmte en een briefje als lichtje; Harde Beer blijft afstandelijk: “Als je hier bent, ben je hier.”
Omdat zijn gevoel daar geen plek krijgt, maakt Kleine Beer eigen houvast: steentje, ademhaling, en een briefje —kleine lichtjes op donkere wisseldagen.

Het verhaal van een eigen bed

Kleine Beer mag niet in zijn eigen kamer slapen bij Harde Beer. Hij leert dat zijn grenzen belangrijk zijn, ook als anderen dat niet zo vinden.

Het verhaal van de jas die niet vies mocht worden

Kleine Beer krijgt een mooie jas van Harde Beer, maar mag er niet in spelen. Hij ontdekt hoe belangrijk vrijheid en vuil mogen worden zijn.

Het verhaal van zijn eigen plekje

Kleine Beer heeft enkel maar een berghok onder de trap voor zijn spulletjes. Dus maakt hij er zijn eigen plekje van!

Het verhaal van de weggestopte zakjes

Kleine Beer is jarig en trakteert zijn klasgenoten. Helaas vindt Harde Beer zijn eigen traktaties beter dan die van Zachte Beer. Kleine Beer voelt zich er niet goed bij.

Het verhaal van Harde Beer’s feestje

Kleine Beer voelt zich verloren op Harde Beer’s grote feestje. Hij ontdekt hoe belangrijk het is om te mogen zijn wie je bent.

Het verhaal van het nieuwe huis

Kleine Beer bezoekt voor het eerst Huisje Daar. Harde Beer woont nu apart, na de scheiding van Zachte Beer. Hij leert dat jezelf zijn helpt om je plek te vinden in een nieuw huis met andere regels.

Het verhaal van Nova Beer

Kleine Beer is in dit verhaal het ‘ongeziene kind’. Binnen het idee van narcisme is dit een dynamiek waarbij alle aandacht naar ‘the golden child’ gaat en er een kind is dat niet gehoord word, geen aandacht krijgt. Nove Beer, de plusdochter van Harde Beer is golden child en krijgt alles wat ze wil.