Jeroen Prossé, Klinisch psycholoog, seksuoloog & narcisme expert

Het verhaal van de voetbalwedstrijd

Het verhaal van de Voetbaldwedstrijd - Harde beer wil niet dat Kleine Beer op de voetbalwedstrijd blijft, ook al is dat een belangrijk moment voor Kleine Beer.

Kleine Beer stond in zijn sportkleren te trappelen naast het veld.

Vandaag mocht hij meelopen met de eerste ploeg!

Hij had er al dagen naar uitgekeken.

Zijn vrienden stonden ook klaar, allemaal even opgewonden.

Maar net toen het bijna zover was, hoorde hij Harde Beer roepen.

Kleine Beer, we gaan naar huis. Ik heb geen zin om te wachten tot na de wedstrijd,” zei Harde Beer terwijl hij met zijn autosleutels rammelde.

 

Kleine Beer keek hem verbaasd aan. “Maar… ik mag zo het veld op. Met de eerste ploeg.”

Nee, het is onzin.

We gaan nu.

En thuis kun je spelen, je hebt genoeg speelgoed daar,” zei Harde Beer streng.

 

Met een zucht volgde Kleine Beer hem.

Zijn voeten voelden zwaar, en hij keek nog één keer om naar het veld waar zijn vriendjes wel mochten blijven.

Thuisgekomen zat Harde Beer al snel met zijn telefoon op de bank.

“Doe maar iets met je tablet, ik moet iets regelen,” bromde hij.

 

Kleine Beer keek om zich heen.

Het huis van Harde Beer stond vol speelgoed, echt heel veel.

Maar het voelde er koud en leeg. Niks voelde leuk zonder iemand om mee te spelen.

En niks voelde leuk als je net iets bijzonders had moeten missen.

 

Die avond zat Kleine Beer bij Zachte Beer in Huisje Hier.

“Hoe was het vandaag met de voetbal, Kleine Beer?” vroeg Zachte Beer terwijl hij een kopje warme thee inschonk.

Kleine Beer zuchtte.

“Ik mocht niet meelopen met de eerste ploeg. Harde Beer wilde naar huis.

En toen deden we… eigenlijk niets.”

 

Zachte Beer keek hem met zachte ogen aan.

“Dat klinkt teleurstellend. Het is vervelend als je je ergens op verheugt en het dan niet doorgaat.”

Kleine Beer knikte langzaam.

“En thuis was er wel veel speelgoed, maar ik voelde me verdrietig. Het leek alsof het niet uitmaakte hoe ik me voelde.”

Zachte Beer legde zijn poot op die van Kleine Beer.

“Weet je, Kleine Beer, wat jij voelt is belangrijk. Ook als anderen denken dat het maar een klein ding is. Jouw gevoelens doen ertoe. Altijd.”

Kleine Beer voelde zich warm worden vanbinnen.

 

“Dank je, Zachte Beer.”

Reflectievragen

  • Hoe denk je dat Kleine Beer zich voelde toen hij niet mocht meelopen met de eerste ploeg?
  • Denk je dat veel speelgoed kan opwegen tegen gemiste momenten die je belangrijk vond?
  • Wat vind je van de manier waarop Zachte Beer luisterde naar Kleine Beer?
  • Heb jij wel eens iets gemist dat je heel graag wilde meemaken? Wat hielp jou toen?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kleine reminder