Jeroen Prossé, Klinisch psycholoog, seksuoloog & narcisme expert

Narcismeblog: "52 weken zonder de narcist" - Week 52: Kersmis na een narcistische relatie

Vanuit de praktijk waar ik dagelijks luister. Naar jouw verhaal. Naar jullie strijd.

Kerstmis wordt vaak voorgesteld als een warme, verbindende periode.
In de realiteit is Kerstmis voor veel mensen helemaal niet rustgevend.

Voor wie uit een relatie met narcisme komt, heeft Kerstmis vaak een extra psychologische lading.

Niet omdat je nog vastzit aan de relatie.
Niet omdat je die persoon mist.

Maar omdat Kerstmis precies die thema’s activeert waar narcisme diepe sporen nalaat in de menselijke psychologie: nabijheid, verwachting, loyaliteit en emotionele veiligheid.

De psychologie van Kerstmis na narcisme

Mensen die herstellen van narcisme merken vaak dat ze rond Kerstmis plots anders reageren.

Meer vermoeidheid.
Meer prikkelbaarheid.
Meer verdriet of innerlijke leegte.

Psychologisch is dat geen toeval.

Narcisme werkt niet alleen in op je denken, maar vooral op je stresssysteem. Je lichaam leert jarenlang dat:
verwachtingen gevaarlijk zijn
emotionele nabijheid onvoorspelbaar is
ontspanning gevolgd wordt door spanning

Kerstmis zit vol precies die prikkels. Belofte. Intimiteit. Samenzijn. Vanuit de psychologie weten we dat traumagerelateerde reacties vaak lichamelijk worden geactiveerd, zonder dat er bewuste herinneringen nodig zijn.

Je begrijpt niet altijd waarom het zwaar voelt.
Je lichaam begrijpt het wel.

Wat je mist rond Kerstmis is zelden de narcist

Een hardnekkige misvatting binnen relaties met narcisme is dat verdriet betekent dat je de persoon mist. In de klinische psychologie zien we iets anders.

Wat mensen missen, is meestal:
het beeld van een veilige relatie
de hoop dat het ooit zou kloppen
de versie van zichzelf die mocht bestaan

Kerstmis staat symbool voor verbondenheid en continuïteit. Wanneer die jarenlang ondermijnd werden door narcisme, roept deze periode rouw op. Niet om de persoon, maar om een toekomst die nooit echt beschikbaar was.

Dit is geen terugval.
Dit is rouwverwerking.

Schaamte als psychologisch neveneffect

Kerstmis nodigt uit tot vergelijken.
Gezinnen. Koppels. Tradities. Foto’s.

Binnen de psychologie zien we dat mensen die uit een narcistische relatie komen vaak blijven worstelen met schaamte:
schaamte omdat ze zijn gebleven
schaamte omdat ze signalen gemist hebben
schaamte omdat herstel traag aanvoelt

Kerstmis vergroot dit psychologisch mechanisme uit. Niet omdat jij tekortschiet, maar omdat de norm rond geluk en verbondenheid extra zichtbaar wordt.

Herstel betekent hier niet meekunnen.
Herstel betekent jezelf niet verder verliezen in vergelijking.

Waarom rust tijdens Kerstmis soms onveilig voelt

Een paradox die vaak voorkomt na narcisme: hoe rustiger het wordt, hoe onveiliger het kan aanvoelen.

Minder prikkels.
Meer stilte.
Meer ruimte om te voelen.

Vanuit de psychologie begrijpen we dit als een gevolg van langdurige hyperwaakzaamheid. Het zenuwstelsel is getraind op spanning en blijft alert, ook wanneer de situatie objectief veilig is.

Het doel is niet om Kerstmis leuk te maken.
Het doel is om jezelf toe te laten niets te moeten.

Dat is herstel.

Wat psychologisch vaak niet helpt, en wat wel

Wat zelden helpt:
jezelf verplichten tot dankbaarheid
je gevoelens verklaren of verdedigen
Kerstmis minimaliseren terwijl je lichaam anders reageert

Wat vaak wel helpt:
verwachtingen drastisch verlagen
Kerstmis praktisch benaderen
pauzes inbouwen
eerlijk zijn tegenover één veilige persoon

Zelfzorg betekent hier niet sfeer creëren, maar spanning reduceren.

Kerstmis als overgangsfase in herstel van narcisme

Misschien voelt deze Kerstmis niet warm.
Misschien voelt ze leeg, afstandelijk of pijnlijk.

Maar psychologisch gezien kan ze ook iets anders betekenen:
geen discussie achteraf
geen emotionele afrekening
geen rol die je opnieuw moet spelen

Dat is geen kilte.
Dat is veiligheid die voorzichtig ontstaat.

Voor veel mensen volgt rust pas na de feestdagen.
Soms zelfs pas jaren later.

Binnen de psychologie noemen we dat geen falen, maar herconditionering.

Tot slot

Je hoeft deze Kerstmis niets af te sluiten.
Niets te vergeven.
Niets los te laten.

Het is genoeg om te erkennen dat Kerstmis na narcisme complex is.
Dat psychologie geen knop is die je omzet.

Als deze periode vooral voelt als volhouden, dan is dat geen zwakte.
Dat is herstel in real time.

En dat verdient erkenning.

 

Tot in het nieuwe jaar!

Jeroen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kleine reminder